Oct 8 2009

Γιατί κινηματικές υπηρεσίες;

Η εν λόγω σελίδα έχει επιλέξει να μη φιλοξενηθεί κάτω από την σκεπή κάποιας εταιρείας. Αυτή η απόφαση δεν έγινε τυχαία. Το παραπάνω κείμενο είναι από την ομάδα cybrigade το όποιο βρίσκει τον γράφοντα -και όχι μόνο- σύμφωνο.

Αφετηρία αυτού του κειμένου ήταν το γεγονός ότι τον ενθουσιασμό μας για μια σειρά από διάφορα εγχειρήματα που ξεκίνησαν ειδικά μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη, ακολούθησε η απογοήτευση όταν αυτά προσπάθησαν ή προσπαθούν να επικοινωνηθούν μέσω των μέσων που κατέχουν οι ιδεολογικοί εχθροί τους. Είναι αρκετά δύσκολο να προσπαθήσει κάποιος να αποδείξει το αυτονόητο. Ένα απλό παράδειγμα ίσως να είναι αρκετό. Είναι παράδοξο, να γίνεται κατάληψη-απελευθέρωση κάποιου χώρου και όταν κάποιος προσπαθεί να πληροφορηθεί για τα δρώμενα μιας τέτοιας προσπάθειας μέσω του διαδικτύου, δίπλα στο σωστό αποτέλεσμα αναζήτησης να βρίσκει διαφημίσεις! Ακόμη χειρότερα, τα στοιχεία του, θα καταγραφούν σε βάσεις δεδομένων και θα αναλυθούν από επιχειρήσεις και κρατικούς φορείς και ταυτόχρονα η πολυεθνική πίσω από την εύχρηστη υπηρεσία που προσφέρει θα κερδίζει χρήμα και επιρροή!

Μη έχοντας εμπιστοσύνη λοιπόν στις εταιρείες θέλουμε να έχουμε την κατάσταση στα χεριά μας πέρα από των έλεγχο του κάθε κράτους και υπηρεσιών ασφαλείας. Τα κράτη έχοντας αναλάβει να διαμεσολαβούν σε κάθε πτυχή των κοινωνικών σχέσεων, θέλουν να έχουν τον ολοκληρωτικό έλεγχο. Το διαδίκτυο δεν είναι εξαίρεση. Έχοντας βιώσει την βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος και των κρατικών μηχανισμών, ξέρουμε πως οι επιφάσεις στις οποίες στηρίζουν την ύπαρξη τους, είναι ως επί των πλείστων ψευδείς. Όταν αυτοί μιλούν για ειρήνη και ευημερία, το ανθρώπινο τίμημα είναι αυτό που μας τρομάζει. Το αίμα που θα χυθεί, μεταφράζεται γι’ αυτούς σε έννοιες οι οποίες έχουν σχέση μόνο με τις σημασίες του κόστους και του κέρδους. Θέλοντας να μη συμμετάσχουμε σε αυτήν την βαρβαρότητα, προσπαθούμε για ένα ψηφιακό χώρο, ο όποιος βασίζεται στις έννοιες της ελευθερίας και της αυτονομίας.

Η παρακολούθηση στο όνομα του δικαίου και κατά παραγγελία του κέρδους, έχει γίνει καθεστώς. Η δημοκρατία ευαγγελίζεται την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης αλλά κρύβει ότι αυτά είναι ανεχτά μόνο όταν ελέγχονται. Το ρόλο του ρουφιάνου έχουν αναλάβει επιχειρήσεις με ανταλλάγματα που έχουν να κάνουν με τη δική μας εξουθένωση. Το κράτος μέσω των νόμων γίνεται απολογητής αυτών των πρακτικών με τα δικαστήρια να επιβραβεύουν αυτήν την προσπάθεια βαπτίζοντας όλα αυτά ως προστασία, ως δικαιολογημένα και έννομα μέτρα απέναντι στην εγκληματικότητα, και ταυτόχρονα να καταδικάζουν και φιμώνουν τον ελεύθερο λόγο.

Συνεπώς, το άλλο μεγάλο ζήτημα που μας απασχόλησε είναι αυτό της ασφάλειας και της ανωνυμίας. Στην προσπάθειά μας να προστατεύσουμε ακόμα και εμείς τους εαυτούς μας από επιθέσεις είδαμε ότι δύσκολα κάποιος αντιλαμβάνεται το μέγεθος της επιτήρησης που του ασκείται. Τα παραδείγματα ατόμων που έχουν διωχθεί και καταδικαστεί γιατί δεν εξυπηρετούσαν είτε τα συμφέροντα των εταιριών, είτε του κράτους, δεν είναι καθόλου λίγα και η λογοκρισία αυξάνεται οργουελικά, κάνοντας όλο και πιο επιτακτική την ανάγκη για αυτοπροστασία. Σε αυτό το πλαίσιο προσπαθούμε να προστατεύσουμε την ελευθερία συγκρότησης και λόγου, την απρόσκοπτη ενημέρωση και επικοινωνία, το δικαίωμα στην κοινή γνώση και την προσωπική πληροφορία.

Έχοντας γνώση των δυνατοτήτων της ψηφιακής επικοινωνίας, θεωρούμε ότι μπορεί να αποτελέσει ένα πεδίο ρωγμής μέσα στην κανονικότητα του καπιταλιστικού χωροχρόνου. Γνωρίζουμε βέβαια ότι η αποκλειστική αφοσίωση στο χωροχρόνο του κυβερνοχώρου δημιουργεί ψευδόκοσμους, στους οποίους εύκολα μπορείς να εγκλωβιστείς. Πως λοιπόν αυτό το μέσο μπορεί να βοηθήσει την ώθηση του κοινωνικού/ταξικού ανταγωνισμού και την κοινωνική κινητοποίηση; Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τον συνδυασμό του μέσου με τη πραγματική δράση σε πραγματικό χρόνο. Ο χώρος όπου όλα διαδραματίζονται παραμένει ο δρόμος, όμως η κοινωνικοποίηση και η μαζική επικοινωνία όλο και περισσότερο μετατοπίζονται προς ένα δίκτυο αλληλοσυνδεόμενων ψηφιακών μέσων.

Εν κατακλείδι θεωρούμε ότι είναι ζήτημα αξιοπρέπειας να μπορούμε οι ίδιοι και οι ίδιες να διαχειριζόμαστε εμείς τα δικά μας μέσα, τα οποία κινούνται με αρχές ανεξάρτητες από αυτές της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και εναντία σε ένα κόσμο βουβό ο όποιος κοιμάται κάτω από τους θορύβους μιας τεράστιας μηχανής και τα φώτα της τηλεόρασης. Τα όνειρα μας θα είναι οι εφιάλτες τους.


May 11 2009

Οδηγός για torrents ver.1.2 – Αναδημοσίευση

Enemy of the state

Λοιπόν, τώρα που το downloading έγινε και πολιτική μας υποχρέωση, ενάντια στις διώξεις ανά τον κόσμο, κι επειδή όλοι αναρωτιούνται από πού να κατεβάζουν, σας δίνω έναν κατάλογο με γενικές οδηγίες:
Αρχικά προτείνω να κατεβάσετε το μικρό αλλά ιδιοφυές πρόγραμμα Utorrent από το http://www.utorrent.com/downloads .
Μ’ αυτό μπορείτε να κατεβάζεται torrents από παντού. Το πρόγραμμα δημιουργεί ένα εικονικό αρχείο στον υπολογιστή σας, σας συνδέει με τους άλλους χρήστες και αρχίζει να το γεμίζει και να το μοιράζει.
Torrents μπορείτε να βρείτε σε διάφορες διαδικτυακές κοινότητες που οι χρήστες ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΑΛΛΑ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΚΑΙ ΚΕΡΔΟΣ κάποια αρχεία του υπολογιστή τους. Σε torrents υπάρχουν ταινίες, σειρές, ντοκιμαντέρ, κινούμενα, βιβλία, κόμιξ, τραγούδια, ηχογραφήσεις, προγράμματα.
Λοιπόν, για τις ανοιχτές κοινότητες: μπορεί κάποιος να τις ψάξει απλώς γκουγκλάροντας, βάζοντας δηλαδή αυτό που ψάχνει και τη λέξη torrent το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, αλλά αν κάποιος θέλει να ψάχνει με πληρότητα σ’ όλες τις ανοιχτές κοινότητες υπάρχουν προγράμματα όπως το BIT CHE που κάνουν αυτή τη δουλεία. Δε θυμάμαι από πού το απέκτησα αλλά απ’ ότι είδα μπορεί κάποιος να το κατεβάσει σε κάποιο από αυτά τα link 1 2 3
Οι ανοιχτές αυτές κοινότητες είναι οι:
http://thepiratebay.org/ http://www.btmon.com/ http://www.mininova.org/ (και οι 3 εταιρίες ταλαιπωρούνται δικαστικά αυτό τον καιρό)http://www.torrentbox.com , http://btjunkie.org/ , http://isohunt.com/ , http://ilcorsaronero.info/ , http://www.tntvillage.scambioetico.org, http://www.newtorrents.info/ , http://bittorrent.am/ .
Ανοιχτές κοινότητες περιορισμένων αρχείων με καθαρά πολιτικό προσανατολισμό είναι οι https://onebigtorrent.org/ http://www.progressivetorrents.com/ http://www.black-tracker.gr/ http://www.greylodge.org/ http://indytorrents.org/
Για ντοκιμαντέρ κυρίως το http://forums.mvgroup.org/
Για τις τελευταίες τηλεοπτικές εκπομπές, με έμφαση στις σειρές, μπορείτε να βλέπετε κάθε μέρα το: http://eztv.it/ . Αν θέλετε να τις βρίσκει ένα πρόγραμμα για σας χωρίς να ψάχνεται στο τηλεοπτικό πρόγραμμα των καναλιών κατεβάστε το TED έχει δικό του πρόγραμμα των σειρών και τις εντοπίζει στο ίντερνετ λίγα λεπτά αφού παιχτούν http://www.ted.nu/download.php
Υπότιτλους για τις σειρές θα βρείτε στο http://www.tvsubtitles.net/tvshows.html και αλλού. Είναι εύκολο.
Κλειστές κοινότητες με Torrents όλων των ειδών είναι οι: http://www.demonoid.com/ (σ’ αυτό η εγγραφές είναι συνήθως κλειστές, λόγω δικαστικών αποφάσεων που το έχουν θέσει υπό έλεγχο. Στα υπόλοιπα οι εγγραφές είναι συνήθως ανοιχτές και εύκολες). http://www.torrent-damage.net http://www.bitsoup.org/ http://www.ilovetorrents.com https://www.wild-bytes.net/ http://torrent-thunder.com/login.php http://megaups.com
Αν ψάχνεται μόνο βιβλία γραφτείτε στο http://ebooksshares.org./ για εκπαιδευτικό υλικό στο http://elbitz.net/ και για παρτιτούρες το http://tt.pianosheets.org
Ελληνικές κλειστές κοινότητες οι:
http://www.blue-whitegt.com
http://www.gamato.info/
http://www.teamofgreekz.com/
Εντυπωσιακά torrents άλλων χωρών (αλλά με πολύ υλικό στα Αγγλικά) στο Γαλλικό https://www.guiks.net/ στο Γερμανικό http://www.p2p-crew.to στο Νορβηγικό http://nordic-t.org/index.php και στο Σλοβάκικο http://slobytes.net/.
Στις κλειστές κοινότητες ενώ οι ταχύτητες είναι εντυπωσιακά ψηλές υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο όριο στην αναλογία Downloaded/Uploaded. Οι διαχειριστές ζητούν συνήθως ανάλογα και με την ποσότητα μια αναλογία (RATIO) από 0,5-1.

Για Γιαπωνέζικα κινούμενα και μάνκα καλό Αγγλικό είναι το http://www.boxtorrents.com/ αλλά υπάρχουν και εντυπωσιακά πολλές Ελληνικές ομάδες όπως οι http://www.anime-awmn.net http://www.anime.gr/ http://www.animeplanet.gr/titles.html http://www.animeclipse.com/index.php
Για gamers υπάρχει το http://www.underground-gamer.com
Για σπάνιες ηχογραφήσεις και υλικό συναυλιών γραφτείτε στο http://zombtracker.the-zomb.com
Αν δε βρείτε αυτό που ψάχνεται, τότε μάλλον θα το βρείτε σε κάποιο peer to peer, όπως είναι το e-mule και το limewire. Ή μπορείτε να ψάξετε στη βάση δεδομένων του Rapidshare που δίνει απ’ ευθείας κατέβασμα χωρίς διαμεσολαβήσεις τρίτων αλλά βάζει περιορισμούς και ζητάει εγγραφή με χρήματα για να τις άρει. Στη βάση του μπορείτε να ψάξετε με το http://rapidlibrary.com/ . Ανάλογο είναι και το http://www.greek-fun.com.
Επειδή γενικά η ελευθερία στο Ιντερνετ δέχεται επίθεση, ας μη δώσουμε δημοσιότητα στη παραπάνω λίστα. Στο Blog θα μείνει για λίγο.
Ξέχασα κάτι; Αγνοώ κάτι καλό; Αν θέλετε πρόσβαση κάπου και δε μπορείτε να αποκτήσετε, ίσως βρω προσκλήσεις. Περιμένω ενημέρωση.

http://kosmoi.blogspot.com/


May 8 2009

Casus belli το κλείδωμα του internet – Αναδημοσίευση

Αν η Ευρώπη είχε την κοινωνία πολιτών που ισχυρίζεται ότι έχει αυτά δε θα λέγονταν ούτε για πλάκα. Τώρα το κλείδωμα του internet γίνεται άλλη μια φασιστική απόφαση που θα επιβληθεί σιωπηλώς στο ένα δισεκατομμύριο κοιμισμένων συνειδήσεων… στους πολίτες της ενωμένης Ευρώπης.

Το ζήτημα είναι επείγον! Η απαντήση πρέπει να δωθεί τώρα! Αναδημοσιεύω mail που μου έστειλαν μόλις:

“Απειλείται το διαδίκτυο όπως το ξέρουμε. Νέοι νόμοι τις Ευρωπαϊκής Ένωσης (“The Telecom Package”) που προγραμματίζονται να ψηφιστούν στις 6 Μάη, αν περάσουν θα επιτρέπουν σε προμηθευτές ιντερνετ να αποφασίσουν πόσες σελίδες μπορείς να δεις και αν θα μπορείς να χρησιμοποιήσεις προγράμματα, (όπως Ρ2Ρ δίχτυα, VOIP τηλεφωνικές υπηρεσίες όπως το Skype, και όποιο άλλο πρόγραμμα θεωρούν λιγότερο κερδοφόρο.) Ο νέος νόμος θα επιτρέπει στους προμηθευτές να προσφέρουν στον κόσμο πακέτα σύνδεσης όπως αυτά της τηλεόρασης, με περιορισμένες επιλογές. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα έχεις πρόσβαση σε όλες τις σελίδες, μόνο αυτές που συμπεριλαμβάνονται στο πακέτο σου. Επίσης, θα μπορούν να φιλτράρουν σελίδες και τα περιεχόμενα τους και να παρακολουθούν τις κινήσεις σου στο διαδίκτυο χωρίς οποιαδήποτε εγγύηση. Περισσότερες πληροφορίες για αυτά υπάρχουν στην σελίδα http://www.blackouteurope.eu/

Εξελίσσεται μια κίνηση των hacktivistas, αποστολής email ενάντια σ’αυτό, το οποίο έχει ήδη ξεπεράσει τα 350,000, αλλά χρειάζεται να φτάσει στο 1 εκατ. …Αύριο μπορεί να είναι αργά.

http://www.indymedia.org.uk/en/2009/05/429170.html

Το ευρωπαϊκό ανοικτό Διαδίκτυο είναι κάτω από επικείμενη απειλή
ΕΠΕΙΓΟΝ – ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΟ ΕΕ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 6 Μάη 2009
Να μην επιτρέψουμε στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο να κλειδώσει το Διαδίκτυο! Δεν θα υπάρχει δρόμος επιστροφής! Δράστε τώρα!
Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο δεν είναι υπό όρους.
Ο κάθε ιδιοκτήτης ιστοχώρου έχει συμφέρον για την υπεράσπιση της ελεύθερης χρήσης του Internet.
Το ίδιο έχει ο καθένας που χρησιμοποιεί το Google ή το Skype … καθένας που εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του, κάνει έρευνα κάθε είδους, είτε για προσωπικά προβλήματα είτε για λόγους υγείας ή ακαδημαική μελέτη … ο καθένας που αγοράζει μέσω internet, επικοινωνεί μέσω internet που ακούει μουσική μέσω internet , βλέπει βίντεο μέσω internet.

Το Διαδίκτυο, όπως το γνωρίζουμε, βρίσκετε σε σε κίνδυνο λόγω των προτεινόμενων νέων κανόνων της ΕΕ που θα διετελεστούν στα τέλη Απρίλη.

Σύμφωνα με την προτεινόμενη νέα ρύθμιση, οι πάροχοι ευρυζωνικών συνδέσεων (ISP) θα μπορούν νόμιμα να περιορίσουν τον αριθμό των ιστοσελίδων που μπορείτε να επισκεφτείτε και να σας πουν αν έχετε ή όχι το δικαίωμα να χρησιμοποιείτε τη συγκεκριμένη υπηρεσία.

Μεταμφιεσμένο ως “νέες επιλογές του καταναλωτή” όπου δήθεν οι άνθρωποι θα μπορούν να επιλέξουν απο αυτό.
Θα προσφέρονται στο κόσμο πακέτα όπως στην τηλεόραση με περιορισμένη πρόσβαση.
Αυτό σημαίνει ότι το Διαδίκτυο θα πρέπει πακεταριστεί και η ικανότητά σας να έχετε πρόσβαση και να προσθέσετε περιεχόμενο θα μπορεί να υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς.

Το πρόγραμμα θα δημιουργήσει κουτιά ” δυνατότητας πρόσβασης στο Internet”, που δεν ταιριάζει με τον τρόπο που το χρησιμοποιούμε σήμερα.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το Διαδίκτυο επιτρέπει τις ανταλλαγές μεταξύ ατόμων που δεν μπορούν να ελέγχονται ή “διευκόλυνονται” από κανένα μεσάζοντα (Κράτος ή Εταιρεία) και αυτή η δυνατότητα βελτιώνει τη ζωή των πολιτών, αλλά σπρώχνει την βιομηχανία να χάνει την εξουσία και τον έλεγχο.

Αυτός είναι ο λόγος που πιέζουν τις κυβερνήσεις να κάνουν αυτές οι αλλαγές.

Η δικαιολογία είναι για τον έλεγχο της ροής της μουσικής, των ταινιών και του περιεχομένου ψυχαγωγίας κατά της  εικαζόμενης πειρατείας όπου “κατεβάζετε” ελέυθερα , χρησιμοποιώντας το P2P file-sharing (torrents).
Ωστόσο, τα πραγματικά θύματα αυτού του σχεδίου θα είναι όλοι οι χρήστες του Internet και η δημοκρατική και ανεξάρτητη πρόσβαση στις πληροφορία ,στον πολιτισμό.

Σκεφθείτε πώς χρησιμοποιείτε το Internet!

Τι θα σημαίνει για σας αν καταργηθεί η ελεύθερη πρόσβαση στο Διαδίκτυο;

Αν δεν κάνουμε κάτι τώρα – μπορούμε να χάσουμε την χωρίς περιορισμούς και ελεύθερη χρήση του Διαδικτύου. Η δική μας ελευθερία (στην επιλογή των πληροφοριών, της αγοράς, πολιτισμού, αναψυχής) θα περικοπεί. Οι προτάσεις της ΕΕ κρύβουν ένα τεράστιο κίνδυνο για το μέλλον μας. Έχουν αρχίσει να γίνονται νόμοι – και θα είναι σχεδόν αδύνατο να αναστραφούν.

Οι άνθρωποι (ακόμα και τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έχουν δικαίωμα ψήφου σε αυτό) δεν φαίνεται να
κατανοούν πλήρως τις επιπτώσεις και τις νομικές αλλαγές που είναι τυλιγμένες σε κάτι που ονομάζεται “Telecoms Package” που εφησυχάζει τους πολίτες κάνοντας τους να σκέφτονται ότι αφορά μόνο την βιομηχανία.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα, και αποκρυπτόμενες από την κοινή θέα, οι τροπολογίες είναι σχετικές με τον τρόπο που το Internet θα λειτουργήσει στο μέλλον! Κείμενο που εκφράζει τα δικαιώματά σας για την πρόσβαση και τη διανομή περιεχομένου, υπηρεσιών και εφαρμογών, είναι έτοιμο να διαγραφεί.

http://www.inout.gr/showthread.php?t=39203

KΑΙΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΑΠΑΙΣΙΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ!
Έχει επίσης δημιουργηθεί αξιόλογη διεθνής ομάδα και στο facebook για το ζήτημα(foreign as well greek members check this out!)


May 7 2009

«Πειρατεία» – Η Καταστολή Πολιτικοποιεί

Στις 17 Απρίλη το πρωτοβάθμιο δικαστήριο της Στοκχόλμης εξέδωσε καταδικαστική απόφαση κατά του PirateBay, του μεγαλύτερου ιστοτόπου διαμοιρασμού διαδικτυακού περιεχομένου με βάση τεχνολογίες torrent p2p. Η αστική δικαιοσύνη στη Σουηδία καταδίκασε τους φερόμενους ως διαχειριστές του ιστοτόπου Fredrik Neij, Gottfrid Svartholm Warg, Peter Sunde and Carl Lundström για παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας με ένα χρόνο φυλάκιση για τον καθένα και κάπου 3,5 εκατ. Ευρώ ως αποζημίωση προς πληρωμή στις πολυεθνικές της διασκέδασης.

Η απάντηση της κοινωνίας ήταν άμεση απέναντι στην ωμή καταστολή. Αμέσως μετά την απόφαση έγινε μαζική για τα δεδομένα της Σουηδίας διαδήλωση διαμαρτυρίας στη Στοκχόλμη, ως αποκορύφωμα προηγούμενων κινητοποιήσεων. Ταυτόχρονα, το Πειρατικό Κόμμα της Σουηδίας (Pirat Byran όπως ονομάζεται) αύξησε εν μία νυκτί τα μέλη του σε τέτοιο σημείο, ώστε να θεωρείται σίγουρο ότι θα είναι το τέταρτο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας στις επικείμενες ευρωεκλογές. Ο δε ιστότοπος Piratebay παρέμεινε κανονικά και χωρίς καμία διακοπή σε λειτουργία με την ομάδα του να καλεί τους απανταχού διαδικτυακούς χρήστες σε αύξηση της ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων και σε συσπείρωση και πολιτική ανυπακοή. Ταυτόχρονα, πλήρως αποκεντρωμένες και ακόμη πιο βελτιωμένες διαδικτυακές πλατφόρμες τεχνολογίας p2p (πχ. tribler) ξεπηδούν, οι οποίες δεν αφήνουν πολλά περιθώρια στην κρατική καταστολή, ενώ από το PirateBay ξεκινούν ένα project κρυπτογράφησης για πιο ασφαλή ανταλλαγή περιεχομένου (iPredator).

Οι τέσσερις καταδικασθέντες του PirateBay βαφτίζονται ως εγκληματίες από την αστική δικαιοσύνη προς τέρψη των πολυεθνικών της διασκέδασης. Στη συνείδηση όμως όλων μας τελούν κοινωφελές έργο και αποθεώνονται.

Όταν η απόσταση μεταξύ αστικών νόμων και πραγματικότητας γίνεται τόσο χαώδης, τότε η δράση κρατών και κεφαλαίου βιώνεται από όλους ως αυτό που ανέκαθεν είναι, ως καταπίεση και καταστολή. Η ανυπακοή εκατοντάδων εκατομμυρίων χρηστών του διαδικτύου παγκοσμίως απέναντι στο διεθνές δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας δεν είναι αναίτια ή ιδιοτελής αλλά βασίζεται στο υγιές και πηγαίο συναίσθημα ότι τέτοιοι νόμοι είναι αντικοινωνικοί, άδικοι, καταπιεστικοί και εξυπηρετούν αποκλειστικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Είμαστε λοιπόν όλοι εγκληματίες για την παγκόσμια συνεργασία κρατών και κεφαλαίου, του ίδιου είδους με τους τέσσερις του PirateBay, γιατί απλούστατα είμαστε οπαδοί της ελεύθερης διακίνησης της γνώσης, της πληροφορίας και του πολιτισμού ισότιμα και για όλους. Αυτοί γνωρίζουν ότι πλέον η ανθρωπότητα διαθέτει τεχνολογικά επιτεύγματα, όπως το διαδίκτυο, με τα οποία μπορεί να καταστήσει προσβάσιμο σε όλους το σύνολο της ανθρώπινης μνήμης και γνώσης. Εξακολουθούν όμως και θέτουν εμπόδια σε αυτό με το υπάρχον πολιτικό – οικονομικό σύστημα και επιμένουν να περιχαρακώνουν τη γνώση σε δικαιώματα ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Εμείς ξέρουμε ότι η εφαρμογή δικαιωμάτων ιδιωτικής ιδιοκτησίας στη γνώση αποτελεί μία διαρκή ληστεία σε βάρος μας και επιθυμούμε έναν κόσμο, όπου η δημιουργικότητά μας απελευθερώνεται μέσα από την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση στη γνώση και τον πολιτισμό.

Είναι γι’ αυτό καιρός το κοινωνικό αυτό κίνημα, που ονομάζουν ύπουλα «πειρατεία» ή χειρότερα «κλοπή», να πολιτικοποιηθεί, να οργανωθεί και να περάσει στην αντεπίθεση. Γιατί η γνώση και ο πολιτισμός δεν αποτελούν εμπόρευμα, στο οποίο μπορεί να έχει πρόσβαση όποιος έχει τα λεφτά, για να πληρώνει τις πολυεθνικές. Η γνώση και ο πολιτισμός είναι δημόσια αγαθά, που οφείλουν να είναι προσβάσιμα σε όλους, αν θέλουμε να μιλάμε για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Η γνώση και ο πολιτισμός αποτελούν διαρκείς διαδικασίες, στις οποίες μπορούμε όλοι να συμμετέχουμε, όχι ως παθητικοί δέκτες, όπως έχουμε καταδικαστεί να είμαστε από την κοινωνία της κατανάλωσης, μέσα στην οποία ζούμε, αλλά ως δημιουργοί οι ίδιοι, απελευθερώνοντας τις δημιουργικές μας δυνατότητες. Αλλά και οι καλλιτέχνες, στο όνομα των οποίων όλοι αυτοί μιλούν, με τις νέες τεχνολογίες μπορούν, από θύματα εκμετάλλευσης των μεσαζόντων της διασκέδασης, να αποκτούν απευθείας επαφή με το κοινό τους.

Η «πειρατεία» ούτε είναι κλοπή ούτε σκοτώνει τη μουσική. Η τέχνη εκτελείται καθημερινά από την υπαγωγή της σε εμπόρευμα, ενώ η κλοπή της τελείται από τις πολυεθνικές. Η γνώση ως διαδικασία δεν προοδεύει με την περιχαράκωσή της σε δικαιώματα ιδιωτικής ιδιοκτησίας αλλά το χτίσιμο νέας γνώσης συντελείται με την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση στην ήδη υπάρχουσα. Η επιστήμη ανέκαθεν κινούνταν στα πρότυπα της ελεύθερης πρόσβασης στους κύκλους των πανεπιστημίων και όχι μόνο ενώ σήμερα αργοπεθαίνει μέσα στο περιβάλλον ασφυκτικής ιδιωτικοποίησης, στο οποίο την έχουν καταδικάσει. Το παρόν και το μέλλον των κοινωνιών, της φύσης, της ίδιας της ζωής δεν υποθηκεύεται σε πατέντες, trademarks και συναφείς διανοητικές ιδιοκτησίες ούτε ετεροκαθορίζεται από λίγους οικονομικά ισχυρούς αλλά καθορίζεται ελεύθερα και αυτόνομα από τις κοινωνίες. Η ανθρώπινη δημιουργικότητα δεν περικλείεται ως αλλοτριωμένο προϊόν στα κανονισμένα όρια της μισθωτής σκλαβιάς αλλά τα καλύτερα αποτελέσματά της (ελεύθερο λογισμικό, wikipedia, οικονομία δώρου στα ψηφιακά περιβάλλοντα) προκύπτουν από συνεργατικά μοντέλα, που αμφισβητούν τις ανελεύθερες καπιταλιστικές μορφές παραγωγής στην άυλη οικονομία. Όσοι προσπαθούν να κλείσουν την πόρτα στις απελευθερωτικές προοπτικές της Κοινωνίας της Πληροφορίας, θα μας βρουν μπροστά τους.

Αν θέλουμε πραγματικά ριζοσπαστικές ιδέες να γεννιούνται στα κεφάλια των ανθρώπων, θα πρέπει να εγγυώμαστε την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβασή τους στη γνώση και τον πολιτισμό. Αν το καπιταλιστικό σύστημα στέκεται εμπόδιο στην ανθρώπινη πρόοδο, οφείλουμε να το ανατρέπουμε.

http://inlovewithlife.wordpress.com/2009/04/23/piracy/

το παραπάνω κείμενο τυπώνεται για να μοιραστεί και στην εκδήλωση της ομάδας sid στην στουρνάρη το σάββατο 9/5 (http://sid.gr/doku.php/events/paremvaseis/stournari),  στα πλαισια του αντικαταναλωτικού φεστιβάλ. (http://antikatanalwtiko.espiv.net/)

 


Apr 4 2009

Οσμή τρομοκρατών από… το μέλλον

Σύστημα ανίχνευσης και αναγνώρισης οσμών των τρομοκρατών ή των υποψήφιων για τρομοκρατικές ενέργειες, επεξεργάζονται επιστημονικές ομάδες για λογαριασμό των αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Τimes του Λονδίνου.

Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον και ήδη έχει ζητήσει από ειδικούς να κατασκευάσουν τη “μύτη ανιχνευτή”, σύστημα που σε πρώτο στάδιο θα τοποθετηθεί σε αεροδρόμια, η οποία θα μπορεί να απομονώνει και να αναγνωρίζει την έντονη μυρωδιά της αδρεναλίνης, προκειμένου να εντοπίζονται οι επιβάτες εκείνοι που έχουν ένοχη συνείδηση, φόβο ή εκνευρισμό.

Το σκεπτικό για την ανάπτυξη μια τέτοιας μεθόδου, βασίζεται στο γεγονός ότι ο κάθε άνθρωπος έχει εκτός από τα δακτυλικά αποτυπώματα, τα οποία ως γνωστόν είναι μοναδικά για τον καθένα και αποτυπώματα οσμής.

Ήδη, το διεθνές πανεπιστήμιο της Φλόριδα, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Κένεθ Φούρτον, έχει δημιουργήσει μια βάση δεδομένων από οσμές. Η τεχνολογία έχει φτάσει στο σημείο να μπορεί να ταυτοποιήσει ανθρώπινες οσμές με βάση τη φυλή, την ηλικία και το περιβάλλον. Το επόμενο βήμα θα είναι να μπορούν οι αρχές ασφαλείας να γνωρίζουν από τον τόπο του εγκλήματος αν ο δράστης είναι λευκός ή άλλου χρώματος, μικρός ή μεγάλος, ή ακόμα τι έφαγε για τελευταία φορά.

Το φιλόδοξο σχέδιο των αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας είναι η δημιουργία μια βάσης δεδομένων από μυρωδιές που έχουν συλλεχθεί σε σημεία εγκληματικών ενεργειών και η οποία, κάποια στιγμή, θα γίνεται δεκτή στα δικαστήρια ως πειστήριο ενοχής, όπως συμβαίνει με το DNA ή τα δακτυλικά αποτυπώματα.

Ωστόσο τα λαγωνικά από το μέλλον θα πρέπει να μπορούν να διαχωρίζουν τις φυσικές οσμές από τις κολώνιες ή τα αρώματα που παρεμβάλλονται στις μυρωδιές που εκκρίνονται από την ανάπτυξη των διαφόρων συναισθημάτων.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=31159


Feb 6 2009

Νέος κινηματικός server, espiv.net

Νέος κινηματικός server, από την κολλεκτίβα Cybrigade που προσφέρει ηλεκτρονικές υπηρεσίες για τις δικτυακές ανάγκες του ευρύτερου κινηματικού χώρου.  

Λεπτομέρειες εδώ


Dec 27 2008

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ GNU ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ

*Όσοι θεωρούν τους υπολογιστές κακοήθεις συσκευές με μοναδικό σκοπό ύπαρξής τους να γεμίζουν τον κενό χώρο στο γραφείο και να τους κάνουν τη ζωή δύσκολη, άντε το πολύ να παίζουν καμιά πασιέντζα, ας ξεκινήσουν καλύτερα από το τέλος του κειμένου, όπου υπάρχουν επεξηγήσεις βασικών εννοιών.

Το παρακάτω κείμενο αφορά όσους έχουν συνηθίσει να ψωνίζουν από το μεγαλέμπορα (Microsoft ή ελληνιστί Μικρομαλακή) και αγνοούν ο,τιδήποτε άλλο, πέρα από αυτά που ο Βασιλάκης Πόρτας τους έχει σερβίρει. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως τα προγράμματα της Μικρομαλακής είναι όλα για τα μπάζα, αλλά καλό θα ήταν να ξέρουν πως εκτός από τα Windows, το λειτουργικό που έδωσε νόημα στο κουμπί RESET των PC, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να κάνει κανείς τη δουλειά του. Ο όρος «ελεύθερο λογισμικό» ή «λογισμικό ανοιχτού κώδικα» (Open Source software) δεν σημαίνει πως τα προγράμματα είναι τζάμπα (αν και στο 99% των περιπτώσεων είναι δωρεάν και ακόμα και αυτά που έχουν κάποιο κόστος μπορούν να χρησιμοποιηθούν από οποιονδήποτε, χωρίς αυτό να συνιστά ποινικό αδίκημα), αλλά κυρίως, πως ο καθένας μπορεί να δει πώς είναι φτιαγμένα, να τα αντιγράψει, να τα δώσει σε όποιον θέλει, να τα βελτιώσει, να τα ανασκευάσει και τέλος πάντων, να τα κοψοράψει στα μέτρα του.

Το κείμενο γράφεται και γι’ αυτούς που πιστεύουν μεν πως οι επαναστάσεις κερδίζονται στους δρόμους, αλλά δεν έχουν πάρει χαμπάρι τις λεωφόρους που άνοιξε η νέα τεχνολογία και τις οποίες το κεφάλαιο και η στρατοκρατία χρησιμοποιούν εδώ και καιρό. Σήμερα, όσο σημαντικό είναι να μπορούμε να κινούμαστε στο φυσικό χώρο, άλλο τόσο σημαντικό είναι να μπορούμε να βρούμε το δρόμο μας στον κυβερνοχώρο. Πριμιτιβιστές και όσοι γενικότερα πιστεύουν ότι η τεχνολογία είναι σατανική και πως πρέπει να επιστρέψουμε στις σπηλιές και να μαζεύουμε βρούβες, δεν χρειάζεται να συνεχίσουν την ανάγνωση.

Η ιστορία μας ξεκινά στο Εργαστήριο Τεχνητής Νοημοσύνης του Μ.Ι.Τ. το 1971. Ένας νεαρός επιστήμονας υπολογιστών (τότε δεν υπήρχαν σαφείς διαχωρισμοί μεταξύ προγραμματιστών και μηχανικών) ονόματι Richard Stallman, δούλευε εκεί εκείνο τον καιρό και μαζί με τους υπόλοιπους προγραμματιστές του εργαστηρίου είχαν φτιάξει ένα λειτουργικό σύστημα για τον υπολογιστή PDP-10 που χρησιμοποιούσαν. Εκείνη την εποχή, αυτό αποτελούσε δουλειά ρουτίνας καθώς τα λειτουργικά συστήματα ήταν εξατομικευμένα για κάθε μηχάνημα (μιλάω για τα ογκώδη ακαλαίσθητα μηχανήματα που όλοι έχουμε δει σε βιβλία ιστορίας και καμία σχέση δεν έχουν με τα τρισχαριτωμένα, σπιτικά μας PC) και δεν μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει το ίδιο λειτουργικό σε διαφορετικούς υπολογιστές.

Σ’ αυτό το σημείο της ιστορίας, κανείς δεν θεωρούσε το λογισμικό ως προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας. Όταν κάποιος ρωτούσε για το πώς κάποιο συγκεκριμένο έργο είχε επιτευχθεί, οι προγραμματιστές του έλεγαν ή ακόμα μοιράζονταν μαζί του το λογισμικό, το οποίο είχαν γράψει για να κάνει τη δουλειά. Για τους προγραμματιστές εκείνης της εποχής, ο κώδικας δεν ήταν παρά ένα σύνολο οδηγιών και κανείς δεν είχε σκεφτεί πως οι οδηγίες θα έπρεπε να θεωρούνται ιδιοκτησία. Στο ακαδημαϊκό περιβάλλον όπου οι περισσότεροι προγραμματιστές εργάζονταν, ο κώδικας μοιραζόταν μεταξύ συναδέλφων με τον ίδιο τρόπο που μοιραζόταν κάθε προϊόν έρευνας. Αυτό άρχισε να αλλάζει στη δεκαετία του 80. Καθώς μια νέα γενιά ισχυρότερων υπολογιστών κατέστησε τον PDP-10 και τους όμοιούς του απαρχαιωμένους, οι κατασκευαστές άρχισαν να απαιτούν συμφωνητικά εχεμύθειας πριν να παράσχουν άδειες χρήσεως για τα λειτουργικά τους συστήματα στους τελικούς χρήστες.

Κάποια στιγμή, ο Stallman χρειάστηκε να αναδιαμορφώσει τον υπολογιστή,  με τον οποίο εργαζόταν και γι’ αυτό ζήτησε πληροφορίες από έναν φίλο του, που όμως αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι δεσμευόταν από την άδεια χρήσεως της εταιρείας απ’ όπου είχε προμηθευτεί το μηχάνημά του. Για τον Stallman, η ιδέα των συμφωνητικών εχεμύθειας ήταν φρικαλέα. Σήμαινε πως το πρώτο βήμα στη χρησιμοποίηση της  τεχνολογίας, ήταν το να συμφωνήσεις στο να μην βοηθάς άλλους. Καθώς το ιδιοκτησιακό λογισμικό γινόταν ο κανόνας, ο Stallman βρέθηκε σ΄ ένα σταυροδρόμι. Από τη μία, θα μπορούσε να υψώσει λευκή σημαία και να πάει με το πλήθος. Αυτό θα σήμαινε μια ακριβοπληρωμένη δουλειά στη βιομηχανία λογισμικού. Από την άλλη, θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις ικανότητές του για να γράφει και να διανέμει λογισμικό, το οποίο θα αναδιανεμόταν ελεύθερα. Για εκείνον αυτό δεν ήταν παρά μια «ξεκάθαρη, ηθική επιλογή»· πίστευε πως είχε ηθικό καθήκον να βοηθήσει ενάντια στην παλίρροια της εμπορευματοποίησης του λογισμικού.

Ο Stallman αποφάσισε να ξεκινήσει γράφοντας ένα λειτουργικό σύστημα, γιατί χωρίς αυτό, κάθε άλλο πρόγραμμα θα ήταν άχρηστο. Ακόμη, αποφάσισε να διαμορφώσει το λειτουργικό του στα πρότυπα του Unix, το οποίο κέρδιζε σε δημοτικότητα. Επιδεικνύοντας την καυστική του αίσθηση του χιούμορ, το ονόμασε GNU (GNU’s Not Unix). (Τέτοια ακρωνύμια, τα λεγόμενα επαναληπτικά ακρωνύμια, είναι ιδιαίτερα συνήθη στον κόσμο των προγραμματιστών.)

Το να γράψεις ένα ολόκληρο λειτουργικό σύστημα, είναι τεράστια δουλειά. Ο Stallman θεώρησε πως έπρεπε πρώτ’ απ’ όλα να γράψει έναν επεξεργαστή κειμένου, γιατί αυτό θα καταστούσε την διαδικασία κωδικοποίησης πιο εύκολη. Ο επεξεργαστής που έφτιαξε, λέγεται GNU Emacs και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται και σήμερα, με συνεχείς βελτιώσεις. Πριν όμως τον διανείμει, έπρεπε να βρει κάποιο τρόπο να βεβαιωθεί πως θα παρέμενε ελεύθερος (και όχι αντικείμενο ιδιοκτησίας).

Έτσι, επινόησε μια άδεια η οποία θα θεσμοθετούσε αυτή την ελεύθερη κατάσταση και την ονόμασε GNU General Public License (GPL). O Emacs και όλα τα μεταγενέστερα προϊόντα του εγχειρήματος GNU εκδίδονται υπό την GPL, όπως επίσης και τα περισσότερα ελεύθερα προγράμματα (Open Source software) χρησιμοποιούν κάποια παραλλαγή της, αν όχι την ίδια την GPL.

Το Free Software Foundation

Καθώς το εγχείρημα του GNU άρχισε να μεγαλώνει και οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν τα προϊόντα του, αυτό προσέλκυσε και άλλους προγραμματιστές. Καθώς ο πηγαίος κώδικας για το καθετί ήταν ελεύθερα προσβάσιμος, ήταν εύκολο για τους προγραμματιστές να τον μελετήσουν και να προτείνουν βελτιώσεις, επεκτάσεις ή ακόμα και πλήρεις αναδιαμορφώσεις των διαφόρων προγραμμάτων. Αυτό ακριβώς είχε ο Stallman στο μυαλό του όταν συνέτασσε την GPL: μια κοινότητα προγραμματιστών, που όλοι μαζί θα έφτιαχναν καλύτερα προγράμματα και θα τα μοιράζονταν με όλο τον κόσμο.

Το 1985, τα θέματα της εύρεσης πόρων και της διαχείρισης του όλου εγχειρήματος είχαν γίνει τόσο περίπλοκα, που ήταν σαφές πως κάποια μορφή επίσημης οργάνωσης ήταν απαραίτητη για τη διαχείριση του εγχειρήματος GNU. Έτσι, ο Stallman και οι συνεργάτες του ίδρυσαν έναν οργανισμό μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (tax-exempt charity σύμφωνα με τον ορισμό της αμερικανικής εφορίας), το Free Software Foundation (Ίδρυμα ελεύθερου λογισμικού). Το ίδρυμα μπορεί πλέον να μαζεύει χρήματα μέσω δωρεών ή από την πώληση πακεταρισμένων διανομών ελεύθερου λογισμικού (καμία σχέση με τα ποσά που κοστολογεί η Μικρομαλακή τις αντίστοιχες πατάτες της) και να απασχολεί πλήρως ανθρώπους για να δημιουργούν περισσότερο ελεύθερο λογισμικό. Περισσότερες πληροφορίες για το F.S.F. το GNU, καθώς και την ίδια την GPL, μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση http://www.gnu.org

Η έκρηξη του ελεύθερου λογισμικού

Οι άνθρωποι στο F.S.F. φυσικά, δεν ήταν οι μόνοι που έκαναν αυτού του είδους τη δουλειά. ΟΙ άνθρωποι του BSD (ομάδα ατόμων στο Berkley, που και αυτοί έφτιαχναν ελεύθερο λογισμικό, ξεκινώντας από το BSD, μια παραλλαγή του Unix), καθώς και άλλοι ανεξάρτητοι προγραμματιστές, μόλις η GPL έγινε ευρύτερα γνωστή, άρχισαν και αυτοί να την χρησιμοποιούν. Τέτοιου είδους εγχειρήματα άρχισαν να γιγαντώνονται καθώς το Internet άρχισε και αυτό να χρησιμοποιείται ευρύτερα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το Internet κατέστησε δυνατό σε ανθρώπους που μπορεί να χωρίζονταν από χιλιάδες χιλιόμετρα, ωκεανούς ή εθνικά σύνορα, να συνεργάζονται πάνω σε αυτά τα εγχειρήματα, κάτι που μερικά χρόνια πριν, θα ήταν ακατόρθωτο.

Έτσι, δεν είναι περίεργο που τα πιο επιτυχημένα ελεύθερα προγράμματα είναι εργαλεία για το Internet. Το sendmail, ένας e-mail server και ο Apache, ένας server για το World Wide Web (www), είναι δύο από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα προγράμματα του είδους τους και τα δύο έχουν εκδοθεί υπό την GPL.

Το ελεύθερο λογισμικό, όμως πραγματικά απογειώθηκε όταν ο Linus Torvalds, κυκλοφόρησε τις πρώτες εκδόσεις του λειτουργικού συστήματος Linux, με σήμα έναν χαριτωμένο πιγκουΐνο, τον Tux, υπό την GPL. Μόλις το Linux αναπτύχθηκε στο σημείο να αποτελεί ένα πλήρως εργονομικό σύστημα, ήταν πλέον σαφές πως κάποιος μπορούσε να στήσει ένα σύστημα χρησιμοποιώντας μόνο ελεύθερο λογισμικό. Η προσθήκη του Linux kernel (=ο πυρήνας ενός λειτουργικού συστήματος) στο σύνολο των υπαρχόντων εργαλείων του GNU, ολοκλήρωσε το σύστημα. Στην πραγματικότητα, αυτό που αναφέρουμε σαν Linux, πιο σωστά λέγεται GNU/Linux, αφού η διαφοροποίηση έγκειται στον πυρήνα του λειτουργικού.

Ο Stallman συνεχίζει να δουλεύει πάνω σ’ έναν δικό του καινούριο πυρήνα, που τον ονομάζει Hurd, αλλά μάλλον θα περάσουν κάποια χρόνια μέχρι να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ευρέως. Σε αντίθεση με τον Torvalds, ο οποίος διαμόρφωσε τον πυρήνα του σύμφωνα με τους υπάρχοντες πυρήνες Unix, το σχέδιο του Stallman βασίζεται σε μια μάλλον προηγμένη θεωρία. Συνεπακόλουθα, η πρόοδος στο Linux υπήρξε πολύ ταχύτερη απ’ ότι στο Hurd.

Η άνοδος του Open Source

Σε αυτήν την ιστορία, χρονολογικά, φτάνουμε στο 1997. Σε αυτό το σημείο το Linux είχε εξελιχθεί σ’ ένα αρκετά προηγμένο σύστημα και στην λογική εναλλακτική λύση έναντι των εμπορικών Unix. Ήταν αρκετά ανώτερο ακόμα και από τα Windows NT που κυριαρχούσαν στον τομέα των εταιριών. Ο Apache και το sendmail, είχαν εγκατασταθεί για τα καλά στις «φωλιές» τους και ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός χρηστών είχε αρχίσει να εκφράζει την περιέργειά του για το Linux, είτε από δυσαρέσκεια για το λογισμικό της Microsoft, είτε εξ αιτίας του χαμηλού κόστους του. Εταιρίες και οργανισμοί (Red Hat, Debian, SuSe κ.ά.) παρήγαγαν με έντονους ρυθμούς διάφορες διανομές, που περιείχαν τον πυρήνα Linux και μια ποικιλία χρήσιμων προγραμμάτων. Επίσης, αυτές οι διανομές ήταν εύκολο να εγκατασταθούν.

Παρ’ όλ’ αυτά, το ελεύθερο λογισμικό έχαιρε ελάχιστης εκτίμησης στην αγορά. Παρά την δυναμικότητα και τη σταθερότητά του, το Linux θεωρείτο κάτι σαν ένα παιχνίδι για χάκερς, φτιαγμένο από αυθεντίες της πληροφορικής, ενώ οι συνήγοροι του ελεύθερου λογισμικού δεν μπορούσαν να βρουν το δίκιο τους. Το χάσμα μεταξύ της κοινότητας των προγραμματιστών φαινόταν αγεφύρωτο και υπήρχε η ανησυχία ότι ποτέ δεν θα γεφυρωνόταν. (Το λογισμικό που χρησιμοποιούν οι εταιρίες θεωρείται πλουτοπαραγωγικό εργαλείο, δεν πα’ να ‘ναι και πασιέντζα και γι’ αυτό το πληρώνουν, βάσει νόμου, στην διπλή, τριπλή ή ακόμα μεγαλύτερη τιμή απ’ ότι οι ιδιώτες. Γι’ αυτό σκοτίζονταν οι άνθρωποι του ελεύθερου λογισμικού, γιατί έχοντας επιχειρήσεις στο πελατολόγιό τους θα μπορούσαν χωρίς οικονομικούς περιορισμούς να κάνουν τη δουλειά τους και όχι για το ότι τους έφτυναν γενικότερα οι εταιρίες.)

Ένας από τους υπερασπιστές του ελεύθερου λογισμικού, ο Eric Raymond, έγραψε μια μονογραφία με τίτλο “The Cathedral and the Bazaar” (ο καθεδρικός και το παζάρι) σε μια προσπάθεια να εξηγήσει καλύτερα τη λογική του ελεύθερου λογισμικού. Στο δοκίμιό του αντιπαρέβαλλε τη διαδικασία ανάπτυξης του ελεύθερου λογισμικού με αυτή του εμπορικού ομολόγου του. Έγραψε ότι το εμπορικό λογισμικό αναπτυσσόταν σαν μέσα σε καθεδρικό ναό, μονωμένο από την μεγάλη πλειοψηφία των χρηστών και των ανεξάρτητων προγραμματιστών, ενώ το ελεύθερο λογισμικό αναπτυσσόταν όπως ένα παζάρι, παρέχοντας ένα χώρο συνάντησης όλων όσων ήθελαν να βρίσκονται εκεί. Ο Raymond υποστήριζε πως το μοντέλο του παζαριού είναι ανώτερο, γιατί ένας μεγάλος αριθμός χρηστών και προγραμματιστών θα συντείνει στο να παράγεται καλύτερος κώδικας, ταχύτερα. Όποιος θέλει να συνεισφέρει στο εγχείρημα γράφοντας κώδικα, είναι ελεύθερος να το κάνει, έτσι, συνολικά τα προγράμματα γράφονται ταχύτερα και ο καλύτερος κώδικας ενσωματώνεται τελικά στο πρόγραμμα.

Για να στηρίξει τις απόψεις του, ο Raymond έκανε και μια πρακτική μελέτη. Έγραψε ένα πρόγραμμα, το fetchmail, το οποίο κατεβάζει e-mails από ένα server και τα παραδίδει σε υπολογιστές με Linux. Αφηγήθηκε τη διαδικασία ανάπτυξης του προγράμματος και πως οι συνεισφορές άλλων βοήθησαν στην γρήγορη ολοκλήρωση του προγράμματος, σύμφωνα με το μοντέλο του παζαριού.

Το “The Cathedral and the Bazaar” αποδείχθηκε κείμενο ιδιαίτερης επιρροής. Έκανε τους επικεφαλής της Netscape να δημοσιεύσουν τον κώδικα για το δημοφιλές τους πρόγραμμα περιήγησης στο Internet, τον Netscape Navigator, με την ελπίδα ότι ανεξάρτητοι προγραμματιστές θα βοηθούσαν να βελτιωθεί. Σήμερα το Open Source project, που ασχολείται με αυτό ονομάζεται Mozilla. Μεταξύ των προϊόντων της δουλειάς των προγραμματιστών του Mozilla project είναι και ο FireFox, ένας browser, που κερδίζει ολοένα και περισσότερους χρήστες και είναι ο δεύτερος δημοφιλέστερος αυτή τη στιγμή. Η Netscape, ενσωματώνει πλέον τον κώδικα του Mozilla στο δικό της προϊόν και η μοναδική διαφορά (πλην του ονόματος και του λογοτύπου) μεταξύ των δύο, είναι ότι ο Netscape Navigator εγκαθίσταται μαζί με διαφημίσεις της America On Line. Η Netscape προχώρησε ακόμα περισσότερο προσεγγίζοντας τον Raymond για να τους συμβουλέψει στο πώς να εντάξουν τον Navigator στο mainstream του ελεύθερου λογισμικού.

Στις αρχές του 1998, παίρνοντας θάρρος από τις ανακοινώσεις της Netscape, ο Raymond συναντήθηκε με μερικούς άλλους υποστηρικτές του ελεύθερου λογισμικού για να συζητήσουν τι θα μπορούσαν να κάνουν για να ενθαρρύνουν τέτοιου είδους πρωτοβουλίες από πλευράς εταιριών λογισμικού. Κατέληξαν στο ότι μέρος αυτού που δρούσε ανασχετικά για το ελεύθερο λογισμικό, ήταν ο υπονοούμενος συγκρουσιακός (σε σχέση με τις εταιρίες) χαρακτήρας που περιείχετο στον όρο ελεύθερο λογισμικό (free=δωρεάν). Άσχετα με το αν το υπονοούμενο ήταν εσκεμμένο ή όχι, θεώρησαν πως ο όρος αυτός είχε μια αντι-επιχειρηματική χροιά και αποφάσισαν να τον αντικαταστήσουν με τον όρο Open Source (ανοιχτού κώδικα). Αυτές τις λέξεις χρησιμοποίησε η Netscape στην ανακοίνωση τύπου πριν δημοσιεύσει τον κώδικα. Τον ίδιο όρο χρησιμοποίησε στα διαφημιστικά του υλικά ένας εκδοτικός οίκος βιβλίων για υπολογιστές, ο O’Reilly and Associates. Με αυτά τα μεγάλα ονόματα στο πλευρό του, ο όρος Open Source πήρε μεγάλη ώθηση.

Αν και η έκταση της συμβολής της πρωτοβουλίας του Open Source είναι αμφισβητούμενη, το 1999 ήταν χρονιά-ορόσημο για το ελεύθερο λογισμικό. Οι χρήστες του Linux αυξήθηκαν κατά 212% και μεγάλες εταιρίες λογισμικού όπως η Corel και η Oracle ανακοίνωσαν την υποστήριξή τους σε αυτό (δηλαδή ότι θα έφτιαχναν προγράμματα που να τρέχουν σε Linux και να περιλαμβάνονται στις διάφορες διανομές του). Οι Torvalds, Raymond και Stallman είχαν μεγάλη ζήτηση για να δίνουν συνεντεύξεις και να γράφουν άρθρα σε περιοδικά. Αυτή η τάση συνεχίστηκε και εντάθηκε μέσα στο 1999 καθώς κι άλλες εταιρίες άρχισαν να μετέχουν στο Linux-ιακό γίγνεσθαι.

Σήμερα, το Linux γνωρίζει ακόμα μεγαλύτερη άνθηση. Η ίδια η Μικρομαλακή, δια στόματος του πρώην προέδρου της και φτωχότερου ανθρώπου στον πλανήτη, Βασιλάκη Πόρτα, αναγνώρισε το Linux ως τη μεγαλύτερη απειλή για τα Παράθυρά της και την οικονομική της παντοδυναμία και αυτό ήταν εν μέρει που την οδήγησε στο να ξεκινήσει έρευνα σε νέους τομείς εκμετάλλευσης. Αυτή τη στιγμή, το linux λόγω σταθερότητας κυριαρχεί στην αγορά των servers, χρησιμοποιείται σε κινητά τηλέφωνα τρίτης γενιάς, σε PDAs, στο PlayStation2 και πρόσφατα, ομάδα hackers κατάφερε να το ενσωματώσει στην παιχνιδομηχανή της Microsoft, το ΧΒΟΧ. Από την άλλη μεριά, εσωτερικά υπομνήματα της Microsoft, που διέρρευσαν προς τον τύπο, δείχνουν τον βρώμικο πόλεμο που κάνει ο Βασιλάκης στον πιγκουΐνο του linux: Καθ’ ότι εξακολουθεί να κατέχει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίττας στην αγορά του software, απειλεί άλλες εταιρείες που συνεργάζονται στο εγχείρημα του GNU/linux ότι θα μποϋκοτάρει τα προϊόντα τους. Ακόμα, έχει ξεκινήσει εκστρατεία κατασυκοφάντησης του ελεύθερου λογισμικού, μόνο που στοιχεία της έρευνας που περιλαμβάνεται στο ίδιο υπόμνημα, δείχνουν ξεκάθαρα πως όσοι ήδη χρησιμοποιούν linux δεν τρώνε τα παραμύθια που θέλουν να τους σερβίρουν και πως χάρη σ’ αυτή την διαρκή επίθεση λάσπης, όλο και περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουν για το ελεύθερο λογισμικό και στρέφονται προς τα ‘κει. Το ανησυχητικό της υπόθεσης, είναι ότι όλο και περισσότερες κρατικές υπηρεσίες και αστυνομίες πετάνε στα σκουπίδια τα windows γιατί ξέρουν πλέον ότι δεν είναι καθόλου ασφαλή και στρέφονται στο linux, πράγμα που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την επίθεση σε τέτοιου είδους στόχους.

Δύο άλλες προσπάθειες άξιες μνείας, η οποίες θα ενδιαφέρουν τους λάτρεις της μουσικής και των ταινιών, είναι η ακόλουθες: Όσοι μέχρι σήμερα κατέβαζαν μουσική από το Internet, την έβρισκαν συνήθως στη μορφή του MP3. Το MP3, είναι ένας απωλεστικός αλγόριθμος συμπίεσης, όπως λέγεται, γιατί αφαιρεί μετά από πολύπλοκους υπολογισμούς τις πληροφορίες από ένα κομμάτι μουσικής, οι οποίες δεν γίνονται αντιληπτές από το ανθρώπινο αυτί. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, το τραγούδι που θα πάρουμε μετά από συμπίεση κατά MP3, να καταλαμβάνει πολύ λιγότερο χώρο απ’ ότι το αρχικό. Το format MP3, όμως, είναι ιδιοκτησιακό λογισμικό και η εταιρεία που το δημιούργησε έχει γνωστοποιήσει την πρόθεσή της να απαιτήσει την καταβολή δικαιωμάτων από όποιον το χρησιμοποιεί. Πρακτικά δηλαδή, τα MP3 players, προγράμματα συμπίεσης, προγράμματα που αναπαράγουν μουσική στο PC, παιχνίδια και γενικότερα ότι έχει σχέση με αυτή την τεχνολογία, θα ακριβύνει σημαντικά. Θα σας πρότεινα να κάνετε μια βόλτα στο xiph.org όπου θα ανακαλύψετε το Ogg Vorbis. Ε, όχι, δεν είναι νορβηγικό τουριστικό θέρετρο, αλλά ένας αλγόριθμος σαν το MP3, μόνο που: α) είναι ελεύθερο λογισμικό (=> δωρεάν για πάντα, κ.λπ.), β) πετυχαίνει μεγαλύτερη συμπίεση από το MP3 και γ) έχει απείρως καλύτερο ήχο. Όσοι πετάξατε λεφτά για MP3 players μπορείτε να κοπανήσετε τώρα το κεφάλι σας στον τοίχο, αφ’ ενός γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο σε λίγο καιρό να μην βρίσκετε εύκολα τραγούδια σε MP3, οπότε θα μείνετε με ό,τι έχετε ως τώρα και αφ’ ετέρου γιατί όπου να ‘ναι θα βγουν στην αγορά οι πρώτοι Ogg players, που θα παίζουν μεταξύ άλλων και τα παλιά σας δισκάκια με MP3. Ένα ανάλογο εγχείρημα με το Ogg Vorbis έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό στο χώρο συμπίεσης των ταινιών, αλλά μάλλον θα αργήσει λίγο, καθώς οι άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να ξαναανακαλύψουν τον τροχό, αφού όλα όσα σχετίζονται με τις ταινίες και την αναπαραγωγή τους βρίσκονται υπό ιδιοκτησιακό καθεστώς και ως εκ τούτου κρατούνται μυστικά.

Εξ ίσου σημαντική κρίνεται και η αναφορά στο OpenOffice.org, μία σουίτα γραφείου (δηλαδή περιέχει έναν εξελιγμένο επεξεργαστή κειμένου, λογιστικά φύλλα, πρόγραμμα δημιουργίας παρουσιάσεων και πρόγραμμα σχεδίασης), η οποία έκανε την πρώτη εμφάνισή της πριν από δύο χρόνια περίπου και με τρόπο ανάλογο με αυτό του Mozilla. Η Sun είχε μια δική της σουίτα γραφείου, το Star Office. Κατά τρόπο ανάλογο με αυτό της Netscape, δημοσιοποίησε τον κώδικά της και έτσι προέκυψε το OpenOffice.org, ένα εξαιρετικό εργαλείο το οποίο θα εξαφανίσει το Office της M$ από πολλούς υπολογιστές, καθώς κάθε έκδοσή του είναι ακόμα καλύτερη από την προηγούμενη και ήδη υπερέχει στα περισσότερα σημεία έναντι του ανταγωνιστή του, ενώ τα παραγόμενα  αρχεία είναι σε μεγάλο ποσοστό συμβατά με αυτά των Word, Excel και PowerPoint.

Γυρίζουμε πίσω στον Stallman, ο οποίος δεν χάρηκε με την μετάλλαξη του Free Software σε Open Source (όπως και πολλοί άλλοι, μεταξύ των οποίων και ο γράφων), γιατί θεωρεί πως το Open Source και το Free Software είναι δύο ξεχωριστά κινήματα και αυτό, γιατί η διττή σημασία του free καλύπτει απ’ όλες τις απόψεις την ιδέα του για τα προϊόντα λογισμικού, ενώ το Open Source αντιμετωπίζει το ίδιο θέμα με διαφορετική προσέγγιση. Ας μην ξεχνάμε πως ο όρος Open Source επινοήθηκε για να μην «τρομάζουν» οι εταιρίες. Παρ’ όλ’ αυτά, αρκετά συχνά, μέλη και των δύο κινημάτων συνεργάζονται σε κοινά σχέδια. Πάντως, οι επιπτώσεις του εγχειρήματος του GNU είναι αισθητές και στις μέρες μας.  Όσοι χρησιμοποιούν το Linux ή κάποια άλλη μορφή Unix, σίγουρα θα χρησιμοποιούν και εργαλεία κατασκευασμένα με το μοντέλο του ελεύθερου λογισμικού, τα οποία έχουν εκδοθεί υπό την GPL ή κάποια από τις παραλλαγές της.

Αν κι εσύ αγαπητέ (αγαπητή) αναγνώστη (αναγνώστρια) ενδιαφέρεσαι για το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού και θα ήθελες να στηρίξεις την προσπάθεια, δεν χρειάζεται να είσαι προγραμματιστής για να το κάνεις. Χρειάζεται να γίνουν μεταφράσεις εγχειριδίων (ακόμα και τμηματικές), δοκιμές προγραμμάτων, αλλά ωφέλιμες είναι και ιδέες για το τι θα θέλατε να κάνει ο υπολογιστής για εσάς, που δεν το κάνει ήδη. Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες, στις ακόλουθες διευθύνσεις καθώς και στα links, που υπάρχουν σε αυτές: www.linux.org, www.freebsd.org, www.opensource.org, www.x.org, www.kde.org, www.samba.org, www.linuxdevices.com, www.openoffice.org, www.mozilla.org, www.sendmail.org, www.ellak.gr, www.hellug.gr. Η σελίδα την οποία πρέπει πάση θυσία να επισκεφτείτε είναι η http://www.gnu.org/philosophy/why-free.html, όπου ο ίδιος ο Stallman εκθέτει τις απόψεις του περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

Λεξιλόγιο:

Ξεκινώ με την υπόθεση πως έχετε δει έστω και έναν υπολογιστή στη ζωή σας, πως ξέρετε τι σημαίνει PC και πως έχετε στείλει –έστω και με τη βοήθεια τρίτων- ένα e-mail. Το λεξιλόγιο περιλαμβάνει μόνο λέξεις που μπορεί να σας προβληματίσουν στο παρόν κείμενο.

κώδικας ή πηγαίος κώδικας: οι εντολές που γράφει ένας προγραμματιστής σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού, κατανοητή στον άνθρωπο, πριν αυτές μεταφραστούν στη γλώσσα της μηχανής.

πρόγραμμα ή εφαρμογή: μεταφρασμένος κώδικας έτοιμος για χρήση από τους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους, π.χ. η πασιέντζα των Windows, το Word κ.τ.λ. Αν και δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ προγράμματος και εφαρμογής, με τον όρο εφαρμογή αναφερόμαστε συνήθως σε προγράμματα μικρά σε μέγεθος (και απόλαυση…)

λογισμικό (software): σε αντίθεση με το hardware (οι συσκευές που συναποτελούν τον υπολογιστή), software (λογισμικό) είναι τα προγράμματα που έχει ένας υπολογιστής

λειτουργικό σύστημα: αν ο νους του υπολογιστή είναι ο επεξεργαστής του, τότε η ψυχή του είναι το λειτουργικό σύστημα. Είναι το βασικό και αναγκαίο πρόγραμμα που καθορίζει και ελέγχει από την ένδειξη της οθόνης, μέχρι το πώς επικοινωνεί ο επεξεργαστής με τα υπόλοιπα στοιχεία του υπολογιστή. Χωρίς λειτουργικό σύστημα, ένας υπολογιστής σας είναι τόσο χρήσιμος, όσο οι πρώτες ύλες, από τις οποίες φτιάχτηκε. Το Linux, το DOS, τα Windows και οι διάφορες παραλλαγές Unix αποτελούν παραδείγματα λειτουργικών συστημάτων.

επεξεργαστής κειμένου: δεν νομίζω να χρειάζεται επεξήγηση, αλλά ποτέ δεν ξέρεις… Επεξεργαστής κειμένου λοιπόν, είναι ένα πρόγραμμα, με το οποίο γράφετε και  επεξεργάζεστε ένα κείμενο.

server: καθώς οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σχέσεις δούναι και λαβείν, ε, ανθρώπινο δημιούργημα και ο υπολογιστής, θα ήταν διαφορετικός από εμάς; Server λοιπόν, αυτολεξεί θα το αποδίδαμε ως υπηρέτης. Κάτι τέτοιο είναι. Ο όρος μπορεί να αναφέρεται σε ένα πρόγραμμα, ή σε ένα μηχάνημα. Το αντίθετό του είναι ο client. Ο client ζητάει κάτι και ο server του το παρέχει. Ο Internet Explorer για παράδειγμα είναι ένας client που ζητάει για χάρη μας σελίδες αποθηκευμένες σ’ ένα μηχάνημα, τον server, o οποίος μπορεί να βρίσκεται σε άλλη ήπειρο, σε άλλη χώρα, σε άλλη πόλη, στο ίδιο τετράγωνο ή μπορεί ακόμα να είναι και ο ίδιος μας ο υπολογιστής.


Dec 2 2008

Ανωνυμία στο διαδίκτυο. Tips #1

Μηχανές αναζήτησης :

αποφεύγουμε το google…
scroogle λεμε… δεν ξέρω αν οι ρίζες και αυτού εδώ, είναι ελληνικές, αλλά τουλάχιστον τα στοιχεία δεν πάνε στην μεγαλύτερη διαφημιστική ρουφιάνα εταιρεία του κόσμου.

Ανώνυμο Blogging :

  1. Δημοσιεύουμε με ψευδώνυμο και δεν δίνουμε στοιχεία που μπορεί να αποκαλύψουν τη ταυτότητα μας.
  2. Χρησιμοποιούμε τεχνολογίες που προσφέρουν ανωνυμία (π.χ tor, ή υπηρεσίες blogging που δεν κρατάνε πολλά στοιχεία για εμάς ή κάποιο web proxy για να δημοσιεύσουμε).
  3. Χρησιμοποιήστε ping servers όπως το http://www.pingomatic.com/ που αναλαμβάνουν να ειδοποιούν τα search engines (google etc) αντί για εσάς και επομένως να διατηρούν τη δική σας ανωνυμία.
  4. Περιορίστε το ακροατήριο σας. αν απευθύνεστε σε φίλους ή συγγενείς ή γνωστούς μονο, τότε, στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορείτε να “κλειδώσετε” το blog σας ώστε να εμφανίζεται μόνο σε αυτούς.
  5. Μην εμφανίζεστε στις μηχανές αναζήτησης.
  6. Κάνετε register τη σελίδα σας, ανώνυμα.

Τα παραπάνω είναι ένα πολύ μικρό μεταφρασμένο μέρος από αυτά που μας λέει το Electronic Frontier Foundation σχετικά με την ανωνυμία στο blogging.. αναλυτικότατα οι συμβουλές τους, ΕΔΩ

τέλος 1ου μέρους…